Gjermania

Tirana balancon mes Beogradit dhe Ankarasë

Në një intervistë ekskluzive për Deutsche Wellen, raportuesi i CDU-së për Shqipërinë, Roderich Kiesewetter vlerëson arritjet e Shqipërisë gjatë 20-vjeçarit të fundit, por thekson se ajo ende ka shumë hapa për të bërë.

Bashkëpunimi gjermano-francez

Angela Merkel dhe Nicolas Sarkozy gjatë konferencës së përbashkët për shtyp (06.02.2012)

Vërtet kriza e Greqisë mbizotëroi në këshillimet ministrore gjermano-franceze, po kancelarja Merkel dhe presidenti Sarkozy vendosën gjithashtu për një bashkëpunim më të ngushtë të dy vendeve, para së gjithash te taksat.

ARCHIV: A European Union left and the Greek flag wave above the ancient Parthenon temple, at the Acropolis Hill, in Athens (Foto vom 11.07.11). Nach monatelangen Verhandlungen wagt die Eurogruppe den Befreiungsschlag: Mit einem neuen Rettungspaket fuer Griechenland von 109 Milliarden Euro, einem Bankenbeitrag von 37 Milliarden Euro bis 2014 und Kreditzusagen fuer andere Sorgenkinder wie Italien und Spanien soll die Schuldenkrise eingedaemmt werden. (zu dapd-Text) Foto: Petros Giannakouri/AP/dapd

Greqia pa sovranitet?

Grekët e refuzojnë një komisioner kursimesh nga Europa! Reagimet nga Greqia janë të zemëruara

Gjermania

Dekreti për radikalët

40 vjet më parë, qeveria gjermane verifikoi besnikërinë ndaj kushtetutës të nëpunësve civilë.

Ekonomia

"Made in Germany" kërkohet në mbarë botën

Ekonomia gjermane i ka në shënjestër tregjet e huaja. Rritja e fuqishme ekonomike në Azi, para së gjithash në Kinë, tërheq gjithnjë e më shumë sipërmarrje gjermane.

Gjermania

Zugspitze - Destinacion për argëtimet dimërore

Pushteti dhe miti - Fridrihu i Madh

'Frici plak'

Fridrihu në moshën 59 vjeçare. Kështu e njeh bota monarkun prusian. Ai qëndroi në pushtet edhe 15 vjet pasi është bërë kjo pikturë. Një burrë i shkurtër me një kapelë trekëndore dhe bastun, i cili donte të bëhej një nga sunduesit e mëdhenj të Evropës. Ai ishte një legjendë kur vdiq në 17 gusht të vitit 1786 në pallatin Sanssouci. Në vitin 2012 gjermanët festojnë 300 vjetorin e “Fricit plak”.
Pushteti dhe miti - Fridrihu i Madh

Fëmijëri e vështirë

Fridrihu e urrente të atin, kishte frikë nga ndëshkimi fizik dhe përbuzte stërvitjet ushtarake. Princit të ri iu neverit martesa e detyruar me Princeshën e Braunschweig-Bevern-it, Elisabeth Christine. Ai ia prezantoi gruan e tij së motrës me fjalët “Ja ku është lopa ime e vjetër.” Në të njëjtën kohë, çifti mendohet se ka kaluar disa muaj romantikë këtu në pallatin Rheinsberg.
Pushteti dhe miti - Fridrihu i Madh

Drekat me filozofët

Fridrihut të II i pëlqente të kishte të ftuar, të cilëve mund t’u dhuronte dijen e tij, por edhe të tallej në mënyrë mjaft fine. Gjatë gjithë kohës flitej frëngjisht dhe jo vetëm kur ndonjë filozof i famshëm francez ftohej në pallat. Volteri ishte një nga miqtë më të mirë të monarkut. Ata e respektonin njëri-tjetrin, por edhe grindeshin. Ata shkëmbyen për dekada letra me njëri-tjetrin.
Pushteti dhe miti - Fridrihu i Madh

I bekuar nga perënditë

Çdo mbrëmje muzikantët luanin për të argëtuar audiencën e përzgjedhur të pallatit (disa qenë yje të epokës së tyre). Një nga ata ishte edhe i famshmi Carl Philipp Emanuel Bach. Mbretit (vetë një flautist i shkëlqyer) ndonjëherë i pëlqente të luante vetë në koncerte. Poezia ishte një tjetër pasion i tij. Ai filloi të shkruante poema kur ishte djalë i ri dhe ka shkruar gjashtë libra voluminozë.
Pushteti dhe miti - Fridrihu i Madh

Vitet në fushëbetejë

Në tri Luftërat Sileziane mes viteve 1740 dhe 1763, Fridrihu II doli kundër superfuqive botërore. Shpesh mbreti udhëhoqi trupat e tij, si në këtë pikturë në betejen e Zorndorf-it më 25 gusht 1758. Nuk ishtë patjetër strategjia ajo që ia solli fitoret. Më shumë se njëherë ai ishte thjesht me fat. Luftërat e lanë atë një tiran të zemëruar, jotolerant.
Pushteti dhe miti - Fridrihu i Madh

Patate për popullin

Patatet ishin një thesar ekzotik gjatë mbretërimit të Fridrihut. I shqetësuar për rritjen e numrit të popullsisë dhe për periudhat e urisë, monarku mbështeti mbjelljen e patates si një ushqim bazë për popullin. Mirëpo populli ishte skeptik. Mbreti në fund u detyrua të dekretonte me ligj mbjelljen dhe konsumin e patates dhe në disa raste ai ushtronte edhe personalisht kontrolle.
Pushteti dhe miti - Fridrihu i Madh

Strehimi mbretëror

Pallati Sanssouci në Potsdam u inaugurua me shumë pompozitet dhe një lumë shampanje në vitin 1747. Pallati nuk ishte shumë i madh, kishte një park të këndshëm dhe ishte projektuar për të jetuar, veçanërisht në verë. Njerëzit lejoheshin të hynin në park dhe salla të caktuara. Prej vitit 1991, më shumë se 200 vjet pas vdekjes së tij, eshtrat e Fridrihut prehen në Sanssouci. Kjo ishte dëshira e tij.
Pushteti dhe miti - Fridrihu i Madh

Lavdërime dhe instrumentalizime

Fridrihun e Madh shpesh herë ë kanë lëvduar me të madhe. Nazistët e admironin atë si gjermanin e ndërgjegjshëm për detyrën. Më 21 mars 1933 ata u mblodhën për paralamentin e ri në Kishën e Garnizonit, ku ishte varrosur mbreti. Gjatë ceremonisë Adolf Hitleri e prezantoi veten si një pasardhës të ideve të Fridrihut të Madh. Për karikaturistët ky ishte një rast i përsosur.
Pushteti dhe miti - Fridrihu i Madh

Kalorës krenar

75 vjet pas vdekjes në bulevardin Unter den Linden në Berlin u zbulua një monument për nder të tij. Monumenti u dëmtua gjatë Luftës II Botërore dhe u zhvendos për t’u rindërtuar afër pallatit Sanssouci. Në vitin 1980 Fridrihu II mbi kalin e vet u kthye sërish në bulevardin, që atëherë i përkiste Gjermanisë Lindore. Udhëheqësit e shtetit patën vendosur se ai ishte më shumë sesa një tiran feudal.
Pushteti dhe miti - Fridrihu i Madh

I zbuluar nga artistët

Fridrihu i Madh, në të vërtetë i shkurtër e paksa shtrembanik, ishte një legjendë që kur jetonte. Pasardhësit e kujtojnë mbretin prusian me monumentë të shumta, madje i kanë kushtuar edhe filma. Fridrihu ishte gjithashtu frymëzues i shumë mendjeve krijuese gjatë shekujve, si p.sh. për artistin e artit pop të shekullit XX Andy Warhol.
Pushteti dhe miti - Fridrihu i Madh

Një trashëgimi

Fridrihu u kthye në legjendë gjatë jetës së tij edhe sepse ai rrinte me ushtarët në kampet e fushave të betejës dhe ishte shumë i afërt me popullin e thjeshtë. Ai e konsideronte veten“shërbëtorin e parë të popullit”. Fridrihu II nisi reforma ligjore, ndaloi torturën dhe predikoi paqen, çka e bëri atë të ndryshëm nga çdo monark tjetër gjerman që kishte sunduar para tij.